August 15, 2018

November 5, 2017

September 14, 2017

Please reload

Recente berichten

ASS en comorbiditeit

November 5, 2017

1/4
Please reload

Uitgelichte berichten

Thuiszittende kinderen met ASS.

January 30, 2018

 

 

“Ik wil naar school, maar ik ben nergens welkom”, Olivia 13 jaar (PDD-NOS).

“School is de details vergeten van wat het voor mij betekent om niet naar

school te kunnen gaan”, Jochem 15 jaar (ASS).

 

Onder andere deze twee uitspraken heb ik de afgelopen maanden gehoord.

Ik heb aan deze kinderen en hun ouders gevraagd of ik hun uitspraak mocht citeren voor mijn blog. Dat mocht en ik open met aangrijpende uitspraken dan ook mijn blog.

Onlangs was ik aanwezig bij een lezing over ASS, het onderwerp versprong naar ASS in het onderwijs. Van de 9 moeders die aanwezig waren, zaten 3 kinderen thuis, deze kinderen zijn thuiszitters. Dat wil zeggen dat deze kinderen geen onderwijs volgen op een school. Je zou ook kunnen zeggen dat deze kinderen schoolzoekers zijn.

Een thuiszitter is een leerplichtige jongere tussen de 5 en 16 jaar of een jongere van 16 of 17 jaar die valt onder de kwalificatieplicht en die ingeschreven staat op een school of onderwijsinstelling en die zonder geldige reden meer dan 4 weken verzuimt, zonder dat hij/zij ontheffing heeft van de leerplicht respectievelijk vrijstelling van geregeld schoolbezoek wegens het volgen van ander onderwijs.

Ik schrijf graag over feiten en gebruik daarbij regelmatig cijfers en onderzoeken, het lukt dit keer niet om het aantal kinderen dat nu niet naar school kan gaan in cijfers neer te zetten. Dat het er te veel zijn weten we eigenlijk allemaal wel. In de media hoor je immers regelmatig zorgelijke signalen als het om onderwijs en thuiszitters gaat.

Ik heb met veel mensen gesproken over lastige situaties op school en thuiszittende kinderen, dit doe ik vanuit mijn werkgebied want daar heb ik te maken met passend onderwijs. Momenteel zit mijn dochter (13) thuis van school en begeleid ik ook nog andere kinderen en hun ouders bij lastige situaties op school en bij de gevolgen van het thuiszitten.

De verhalen van de kinderen en hun ouders bevestigen dat kinderen niet altijd worden gehoord door school wanneer er lastige situaties ontstaan.

 

“ik moest van de ene op de andere dag naar een andere school, alleen wist niemand naar welke school. En waarom? Dat heeft niemand van school duidelijk aan mij uitgelegd, ik weet het niet zo goed. Van de zorgplicht die school heeft, merk ik niets”, Anthon 17 jaar (ASS).

 

Goede communicatie tussen ouders, school en kind is essentieel. Zowel ouders als kind kunnen waardevolle informatie geven over welke begeleiding nodig is op school.

Maar ja, wat is goede communicatie? En hoe doe je dat?

Communiceren met school wanneer je kind inmiddels thuis is komen te zitten kan ook heel lastig zijn door de spanningen die zijn ontstaan.

Bijna een jaar geleden zei Marc Dullaert, voormalig Kinderombudsman en sinds juni 2016 aangesteld als aanjager van het thuiszitterspact in Nieuwsuur: "Heel herkenbaar die ouders, die eigenlijk radeloos zijn, van het kastje naar de muur worden gestuurd." "Ook heel erg belangrijk is dat ouders eerder betrokken worden bij het proces en ook daadwerkelijk gehoord worden. Ouders worden vaak buitenspel gezet."

 

Wat betekent niet naar school gaan in voor het kind met ASS en zijn omgeving?

Kinderen raken hun structuur van de dag kwijt en zeker de oudere kinderen.  Jongeren vragen zich dan ook af waarom ze vroeg zouden moeten opstaan, ze hoeven immers toch niet naar school.

Daar begint de strijd van de dag voor de ouders.

“Dat mijn zoon niet naar school kan, heeft veel van mij gevraagd, ik probeer hem in een ritme te houden en probeer te voorkomen dat zijn problemen nog erger worden.”  moeder van zoon (17) met PDD-NOS.

Je wilt als ouders zijnde graag dat het goed gaat met je kind en je doet er dan ook alles aan om je best te doen. Je probeert ervoor te zorgen dat je kind gezond en op regelmatige tijden eet, niet te lang achter de computer zit, ook naar buiten gaat ondanks daar geen doel aan verbonden is en het liefst dat je kind ook nog sociale contacten heeft.

Deze structuur is voor het kind moeilijk te vinden zonder schoolgang. De thuiszittende kinderen kunnen zich afgedankt en nergens welkom voelen, hun eigenwaarde krijgt een flinke deuk te verduren. Een litteken die de rest van het leven meegedragen zal worden, want de herinnering dat jij niet naar school kon gaan, vergeet je niet.

 

Wat kan helpend zijn?

Kinderen met ASS hebben behoefte aan maatwerk op school, helaas blijkt dat het moeilijk haalbaar is binnen het huidige onderwijssysteem om maatwerk te bieden aan deze kinderen. Deze kinderen 'vallen tussen wal en schip'.

Kinderen met ASS hebben ook behoefte om naar school te gaan, zij willen ook graag ergens bij horen, klasgenoten ontmoeten en vrienden maken.

Naar school gaan kan veel energie en moeite kosten van kinderen met ASS, meer dan in tegenstelling van kinderen zonder ASS. Enkele voorbeelden zijn de hoeveelheid prikkels die het kind opdoet, de verwachtingen waar het kind aan moet voldoen, het plannen van opdrachten, plotselinge veranderingen in het rooster en ook nog sociaal moeten doen. Deze voorbeelden kunnen de oorzaak zijn van overprikkeld raken in de klas. Overprikkeld zijn kan zich uiten in storend gedrag.

Ik wil benadrukken dat het van uiterst belang is dat er niet alleen gekeken wordt naar het gedrag dat het kind laat zien, maar kijk en onderzoek naar waarom dit kind het (ongewenste) gedrag laat zien. Blijven zoeken naar de oorzaken van het probleem is helpend om samen met het kind te zoeken naar oplossingen.

In gesprek gaan en blijven met het kind en diens ouders is helpend om de juiste manier te vinden om passend onderwijs op maat aan te bieden.

Voor het kind is er oa. de gesprekshulp, een hulpmiddel waar ik kinderen succesvol hun persoonlijke ‘gebruiksaanwijzing voor op school’ laat invullen. De leerkracht krijgt een exemplaar. Het bevordert de communicatie tussen leerkracht en kind en het helpt bij de bejegening van het kind.

Is de situatie uitzichtloos en zonder toekomstperspectief dan wil ik hier zeker achterlaten dat ondersteuning bij problematische schoolgang in ernstige vorm, het CCE (Centrum voor Consultatie en Expertise) zou kunnen worden geraadpleegd. Het CCE komt alleen in actie als een probleem vanuit de reguliere zorg niet kan worden opgelost.

Wij hebben voor onze dochter contacten gehad met oa. onderwijsspecialisten, onderwijsconsulenten, leerplichtambtenaren en het samenwerkingsverband, echter heeft dit weinig resultaat opgeleverd om een passende manier van schoolgang te creëren voor ons kind. Wij hebben een grote professionele steun aan medewerkers van het CCE. Zij zorgen dat we onze dochter centraal blijven stellen in de vele gesprekken tussen school en ons.

Heel fijn voor ons! Maar niet iedereen kent de wegen te bewandelen waar je plotseling in je leven op terecht bent gekomen.

Ik hoop voor alle thuiszittende en schoolzoekende kinderen in ons welvarend Nederland, dat zij allemaal heel snel een veilige plek binnen het passend onderwijs aangereikt mogen krijgen, met waar nodig onderwijs/begeleiding/zorg ‘op maat.’

En dat al deze kinderen huppelend, zingend en dansend hun dag beginnen, klaarstaan voor een nieuwe schooldag en waar ze mogen zijn wie ze zijn en krijgen waar ze recht op hebben!

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Volg ons

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Zoeken op tags
Please reload

Archief
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square
  • w-facebook
  • White Google+ Icon